قهرمانان

قهرمانان

یک روز قبل از قهرمانی استقلال توی ایستگاه اتوبوس عنوان یکی از مطالب کیهان ورزشی که مسافر کناردستیم داشت می خوند نظرم رو جلب کرد.عنوانش دقیقا یادم نیست ولی مضمونش این بود که قهرمانی استقلال سرآغاز جنجالی بزرگ خواهد بود و شاید اشاره ای بود به مباحث اخیر در ارتباط با تبانی در فوتبال.به هر حال استقلال قهرمان شد و هیچ آبی هم در هیچ جایی تکان نخورد و هیچ کس به هیچ چیز و هیچ کس مظنون نشد تا فوتبال همچنان پاک بماند وامیر قلعه نویی بتواند آن روز را روز پاک فوتبال و مجید جلالی را خیلی مرد بنامد و ازامام زمان تشکر کند.

در روزی که ذوبی ها چهار گل خوردند که اگر نگوییم بی سابقه  کم سابقه بود تا باز هم انگشت اتهام به سوی عیسی اندوی بی چاره دروازه بان ذوب آهن که جزو بهترین دروازه بانهای لیگ برتربود نشانه رود وی که از سال آینده به دلیل ممنوعیت استفاده تیمها از دروازه بان خارجی دیگر نمی تواند در ایران بازی کند گلهایی خورد که پیش ازاین به این راحتی ها نمی خورد تا بازهم همانند بازی با پگاه گیلان متهم به تبانی به تحریک استقلالی شود اگر چه در آن مورد با حمایت باشگاه روبرو شد و مدیرعامل ذوب او را از با شرافت ترین بازیکنان خارجی ذوب آهن خواند اما آذری گفت مسایلی زیادی در ارتباط با ناپاکی های فوتبال می داند و اگر زمانی در فوتبال نبود آنها را بیان خواهد کرد حالا شاید این دروازه بان تنها گناهش این باشد که آفریقایی است و در آنجا نیز مانند کشور ما همه چیز به وفور وجود ندارد که حالا برای فوتبالشان مثل ما میلیارد میلیارد خرج کنند آخر سر هم از فلان تیم عربی پنج تا پنج تا گل بخورند و سر نوشت صعود تیم ملی کشورهم در گرو اوضاع کواکب و احوال صور فلکی باشد.گناه دیگرش هم این است که به خوبی فارسی می داند و مثلا اگر آقایی از باشگاه استقلال با ایشان تماس بگیرند و بگویند که اگر استقلال قهرمان نشود دل میلیونها هوادار خواهد شکست آن وقت کدام انسان با وجدانی حاضر می شود به میلیونها پشت کند و بی خیال هر چی وجدان و انسانیت است بشود.عمرا اگر عیسی بتواند،باور کنید اگرمن هم جای عیسی بودم همین کار را میکردم همه اینها وقتی بیشتر معنی پیدا می کند که بدانیم جایزه تیم قهرمان تنها همان جام قهرمانی بود.

مسیله تبانی در فوتبال بحث تازه ای نیست و سال قبل هم در بازی فینال جام حذفی بین استقلال و پگاه باز هم این مباحث به وجود آمد اما مملکت ما هر عیبی که داشته باشد یک حسن خیلی بزرگ هم دارد و آن این است که  تقریبا همیشه و در همه ی زمینه ها دموکراسی کامل برقرار است و همواره حق با اکثریت است واز آنجایی که پرسپولیس و استقلال پر طرفدار ترند باید به هر قیمتی قهرمان شوند. اینجاست که واقعا باید حرفهای شخصی که هیچگاه جدی گرفته نشد یعنی محمد مایلی کهن را جدی گرفت که قهرمانان سال های اخیر هیچکدام شایسته نبوده اند.حالا چرا هیچ وقت یک تحقیقات کامل و جامعی صورت نمی گیرد تا از همه رفع اتهام شود و دیگر این و آن را بی جهت متهم نکنیم وبا آبروی برای مثال این عیسی اندوی بی چاره بیش از این بازی نشود من نمی دانم.

حالا کمیته انضباطی تا میتواند این و آن را احضار کند ودر نهایت هم فلانی و فلانی ریش گرو بگذارند و همه چیز مثل همیشه با ماچ و بوسه به خیر و خوشی به پایان برسد.ولی من همیشه به یک چیز غربی ها خیلی حسرت میخورم و آن این است که آنها ریشی ندارند که گرو بگذارند تا همه چیز به خوبی و خوشی ختم به خیر شود،آنها متاسفانه معمولا راه دشوارتر و بی فایده تر را انتخاب می کنند،وقت وهزینه فراوان میگذارند تا حقیقت را کشف کنند و در نهایت هم مثلا راجع به مسئله تبانی در فوتبال ایتالیا جام ها را به قهرمانان واقعی باز می گردانند و افراد خاطی را به شدت جریمه می کنند و تیم های متخلف را به لیگهای پایین تر می فرستند.

از فوتبال این مملکت هر چه بگوییم کم است از بازی های سراسر هیجان دربی که هیچکس قادر به پیش بینی نتیجه اش نیست حتی سازمان ورزش،از تماشاگرهای فهیم گرفته که همواره نه تنها بازیکنان و مربیان را مورد تشویق قرار می دهند بلکه از خواهران و مادران آنان نیز کمال امتنان را دارند،تا بازیکنان اکثرا تحصیل کرده ی دارای مدارک سیکل کامل و ناقص که آن قدر دارای فهم و کمالات هستند که تفاوت موتور گازی چندسال پیششان را با bmwی مدل 2009امروزشان به راحتی درک می کنند و بدون اجازه مادرشان حتی با منشی باشگاه هم سلام و احوال پرسی نمی کنند ،حالا بگذریم از اینکه خدا نکند بازی ها واردوهای خارج از کشور خصوصا در امارات پیش بیاید چون آن وقت این جوانان با حیا و برومند وطن مجبور می شوند تمام مدت اردو را در هتل محل اقامت بمانند تا خفه شوند حتی شبها! ما حصلش هم می شود دریافت گل به تعداد انگشتان یک دست از فلان تیم عربی و  سرنوشت صعود به جام جهانی در هاله ای از ابهام.